-
Paniek
Posted on June 17th, 2009 2 commentsBen Tesseur, naast Steven De Beul één van de drijvende krachten bij Beast Animation, al willen we Christine en Pilar zeker niet vergeten, vertelde voor de avant-première van Paniek in het dorp van afgelopen vrijdag een anekdote over Marion, lid van het decorteam. Zij was verantwoordelijk voor het tekenen en kleden van de poppetjes uit de film. Dat Marion volledig gek zou kunnen komen is voor een buitenstaander misschien moeilijk te vatten. Het tegendeel is waar als je de film hebt gezien. Met een minutieuze precisie en oneindig veel geduld zijn de figuren van Paard, Cowboy en Indiaan tot stand gekomen. Een figuurtje heeft wel tot 300 verschillende variaties. Er rest ons niks anders dan nederig het hoofd buigen voor zoveel esthetisch engagement.
Maar ook de film wekt bewondering op. Jan Eelen heeft in zijn stemmenregie een perfect uitgebalanceerde wisselwerking van humor op alle niveaus. Dat de acteurs en actrices uit In de gloria ook dit genre aankunnen valt zelfs voor de meeste sceptische onzer journalisten niet te negeren. 70 minuten non stop stop motion plezier op een zachte vrijdagavond in UGC De Brouckère smaakt naar meer. Steven De Beul en Ben Tesseur hebben in Cannes van de rode loper mogen proeven en daar aan de wereld kunnen tonen dat er muziek in hun Beast zit. De originele Franse versie (Panique au village) geregisseerd door Vincent Patar en Stéphane Aubier heeft al evenveel bijval geoogst. Ze kunnen gerust zijn, van de paniek uit de titel is er geen sprake, al kunnen gezien de actuele situatie politieke formaties wel ideeën uit de film halen om hun interne paniek op te lossen.
Het goede begin van de avond met al die fijne mensen kreeg een verlengstuk met Vedett bier. De Witlof bar van de Botanique deed dienst als plek waar Franstaligen en Nederlandstaligen, de beide taalversies werden immers die avond getoond, in een vreedzame symbiose plastic bekers met Vedett bier dronken. Allemaal blije gezichten, ontspannen, geen strak getrokken rimpels op botox gezichten. Puur natuur. De rook op de dansvloer verhulde authenticiteit. De beat opzwepend. Geen paniek meer. De meisjes aan de bar kunnen nauwelijks de bestellingen volgen. Iedereen heeft dorst want iedereen heeft een onvermijdelijke droge mond van het vele praten over de film.
Ja, naast fictie en documentaire kan Vlaanderen ook animatie produceren. Animatie dat kan wedijveren op het internationale toneel, animatie van verschillende allooi; stop motion, 3D, … Door de huidige economische neergang zijn de sequels niet meer weg te denken: Paniek in Opel, Paniek bij de bakker achter de hoek, Paniek op facebook.
Maar eerst de bioscoop in en de film bekijken, ontspannen en lachen. De mensen achter Beast Animation zijn u beestig dankbaar daarvoor. -
Vedet(ten)
Posted on May 17th, 2009 No commentsDag vier. Als er één ding duidelijk is op een zondagochtend tijdens het filmfestival van Cannes dan is het de luwte. Rust na een hectische zaterdagavond vol feestjes verspreid over de Croisette, premières op de rode loper en veel lawaai. Maar om te weten hoe rustig het wel kan zijn op zo’n zondag is het ook zeer dynamisch de avond tevoren. Caroline Strubbe en Felix van Groeningen ontdaan, in shock van lauwerkransen en schouderklopjes. De Croisette had een innemende gloed over zich, de hele dag, met blauwe hemel en een gele bol. Heet asfalt, ijsjes en films uit alle hoeken van de wereld.
Kimke Desart wist niet wat haar over kwam. Negen jaar oud, een school in Waarschoot, dagelijkse routine. En dan die casting met een echte filmrol, Lost Persons Area. Maanden later wandelend over de Croisette. Fijne mensen, vader en moeder. Fototoestel losjes over de schouder in Espace Miramar. En woensdag gewoon terug naar school, Kimke. Waarschoot en Cannes hebben voortaan wat gemeenschappelijk.
Niet veel later diezelfde zaterdag, klaarstomen voor het Belgische feest. Aan het strand, buffet met Vedett en dj Buscemi. Daar wordt zelfs de kilste Ijslander helemaal warm van vanbinnen. Smokings, lange galajurken en Kimke. Pet op het hoofd dansend tussen benen aan buffettafels gevuld met lekkere goudgele frietjes, muisstil naast de messen en borden. Een zinderende zomeravond smeult met blije gezichten. “Laat dat feestje maar beginnen”, denken velen. En Kimke amuseert zich, anoniem en toch weer niet. Veel om na te vertellen. Grote reuzen die zich met plezier even bukken om haar te spreken. Bijna een vedet terwijl op het podium andere vedetten, acht in majorettenpakken gehulde zangeressen de keet animeren, verder de nacht in.
En dan is het tijd om te gaan. Kimke keert terug. Moe maar helemaal tevreden over haar avontuur. Duizenden foto’s, verhalen, avonturen van een bezoek dat haar klasgenootjes met grote ogen zullen aankijken. Ze heeft dat schitterend gedaan en dat is een grote proficiat waard. Een dijk van een film die Lost Persons Area. Waarschoot is gewaarschuwd.